Logo Gmina Sobienie-Jeziory

Historia

Gmina Sobienie-Jeziory ma długą i bogatą przeszłość. W początkach Państwa Polskiego, za pierwszych Piastów, tereny gminy Sobienie-Jeziory jako należące do południowo-wschodniej krainy Mazowsza wraz z nim wchodziły
w obręb Państwa Piastów. Po śmierci króla Bolesława Krzywoustego tereny gminy należały do dzielnicy podlegającej początkowo Bolesławowi Kędzierzawemu. Gdy w 1234 roku Mazowsze wyodrębniło się w niezależne księstwo, tereny gminy podlegały Piastom mazowieckim, od roku 1262 do 1526 książętom czerskim. Po roku 1262 powstało odrębne księstwo czerskie ze stolicą w Czersku, a od 1398 roku w Warszawie. W roku 1526 wygasa linia Piastów czerskich
a całe księstwo dzięki staraniom króla Zygmunta Starego zostaje połączone z Koroną Polską.

Wzmianki historyczne o miejscowościach należących do dzisiejszej gminy Sobienie-Jeziory zawdzięczamy książętom mazowieckim. Książę Konrad I, nadając w roku 1244 uposażenie kościołowi p.w. Wniebowzięcia Marii Panny
w Czersku, wymienia nazwy szeregu wsi, które musiały już istnieć przed 1244 rokiem (Siedzów, Piwonin, Sobienie, Zambrzyków).

Miejscowość Sobienie-Jeziory powstała w II poł. XVIII wieku dzięki Jackowi Jezierskiemu, kasztelanowi łukowskiemu
i senatorowi. W roku 1762 nabył on od Buczyńskiego „Sobienie Średnie”. Chodziło tu prawdopodobnie o Sobienie Szlacheckie z przyległościami. Otrzymał też w dzierżawę na 50 lat Osieck i Dziecinów. Nabył też kościelne grunty
w Wysoczynie oraz wieś Radwanków. W zastaw od książąt Radziwiłłów otrzymał Siedzów, a od Bielińskich Otwock.
O fabryce założonej przez Jezierskiego w Sobieniach pierwszą wzmiankę mamy z 1782 roku, natomiast „Dziennik Handlowy” z 1786 r. podaje: „Tej fabryki sam dziedzic nie trzyma, ale ją puszcza majstrom i wyrobione od nich kosy zakupuje”. Jezierski sprowadzał do swoich fabryk fachowców z Saksonii i ze Śląska.

Kościół w Sobieniach-Jeziorach wybudował w 1806 roku syn Jacka Jezierskiego i dziedzic Sobień Szlacheckich Karol Jezierski (zmarł w 1826 r.).

Nazwa miejscowości Sobienie Biskupie pochodzi od biskupa poznańskiego, który był właścicielem wsi, Sobienie-Jeziory – od Jacka Jezierskiego, założyciela wsi. Sobienie Kiełczewskie były kiedyś własnością Kiełczewskich, natomiast Sobienie Szlacheckie zostały tak nazwane, gdyż zamieszkiwała je szlachta zagrodowa, której było sporo na terenie gminy Sobienie-Jeziory jeszcze w XIX wieku.

Na terenie wsi Zambrzyków Stary w dniu 19 marca 1863r. miała miejsce jedna z bitew Powstania Styczniowego. Zginęło około 60 powstańców, którym przy drodze do wsi Karczunek wystawiono w 1921r. pomnik.

W okresie tym tereny gminy zaczęły się intensywnie zaludniać. Po uwłaszczeniu chłopów miały miejsce liczne parcelacje i scalenia, rozwinęła się kolonizacja. Na obszar gminy, oprócz Mazurów - potomków chłopów i szlachty, którzy przywędrowali tu z zachodniego Mazowsza, przybyła licznie ludność żydowska.

W 1913r. powstało Stowarzyszenie Straży Ogniowej, którego tradycje kontynuują do dziś Ochotnicze Straże Pożarne, działały również dwie szkoły początkowe: Sobienie-Jeziory i Warszawice oraz Sąd Gminny Okręgu II.

W okresie międzywojennym gmina stała się ośrodkiem rzemiosła i handlu, rozwijała się jako lokalny rynek wymiany dóbr i usług. Komunikacja utrzymywana była furmankami do Karczewa (do kolejki wąskotorowej) i do Pilawy (na PKP) oraz łodziami do Góry Kalwarii (do kolejki wąskotorowej).
W osadzie Sobienie-Jeziory do lat trzydziestych miał swoją siedzibę Sąd Pokoju, potem jako Sąd Grodzki został przeniesiony do Garwolina. Istniał również urząd pocztowy. W 1922r. rozpoczęła swoją działalność Spółdzielnia "Samopomoc Chłopska".

3 kwietnia 1932 r. odbyło się posiedzenie Dozoru Szkolnego, na którym uchwalono budowę szkoły w Sobieniach
-Jeziorach. Budowę rozpoczęto w połowie czerwca 1932 r. i miała ona trwać 5 lat. Do końca roku wykończono 4 sale szkolne.

8 października 1932 r. odbyła się uroczystość poświęcenia nowego gmachu szkolnego. Na uroczystość przybyli Starosta, Inspektor szkolny, przedstawiciele z wydziału powiatowego, uczniowie i nauczyciele szkół z Szymanowic
i Sobień Kiełczewskich, przedstawiciele miejscowych instytucji, rodzice dzieci szkolnych i miejscowi obywatele.
W czasie wakacji 1933 r. dobudowano 2 sale szkolne.

W roku szkolnym 1933/34 rozpoczęła się realizacja wielkiej reformy szkolnej podjętej w imię hasła „jedności szkolnej”. Pierwsza, druga i piąta klasa szkoły powszechnej została przeorganizowana na nowych podstawach.

Z inicjatywy nauczycielstwa oraz miejscowej inteligencji zostało założone w Sobieniach-Jeziorach Przedszkole. Organizacją Przedszkola zajął się zarząd. Lokal składał się z jednej sali i pokoju dla wychowawczyni.

1 września 1934 r. ukonstytuował się Zarząd Oddziału Związku Strzeleckiego. W budynku szkolnym zorganizowano świetlicę strzelecką.

W listopadzie 1934 r. ukończono budowę szkoły i oddano do użytku szkolnego. Gmach posiadał 8 sal szkolnych, 2 korytarze i klatkę schodową, pokój nauczycielski i szatnię wykorzystywaną na salę robót ręcznych. Brakowało sali gimnastycznej i przynajmniej jeszcze dwóch sal lekcyjnych. Budowa została sfinansowana ze środków gminnych. Uroczyste poświęcenie nowego gmachu odbyło się 13 listopada.

23 listopada 1938 r. odbyły się wybory kandydata do wojewódzkiego kolegium wyborczego. Na 120 uprawnionych do głosowania przybyło ok. 80 osób. Największe szanse miał kandydat nauczycielski i hr Jezierska, która dopiero
w trzecim głosowaniu uzyskała potrzebną większość.

Głosowanie do Sejmu odbyło się 6 listopada 1938 r. Głosowało 50 % uprawnionych. Mieszkańcy wsi Sobienie-Jeziory głosowali w 80 %, natomiast udział mieszkańców pozostałych był znikomy z powodu bojkotu wyborów przez Stronnictwo Ludowe. Niewiele pomogły zebrania propagandowe w sprawie popierania wyborów. Mimo to procent głosujących w stosunku do roku 1935 wydatnie się zwiększył. Przeważającą większość głosów otrzymał Franciszek Paśniczek z Garwolina.

W połowie maja 1939 r. przybyły znaczne oddziały wojskowe saperów z Puław, Warszawy i Modlina i rozpoczęły budowę mostu na Wiśle między Piwoninem a Brzuminem. Z powodu powodzi budowa przeciągnęła się do połowy czerwca. Most miał około 1000 m długości i został zbudowany na belkach żelaznych i palach sosnowych wbitych w dno rzeki. Był pod strażą wojskową i czynny w miarę potrzeby dla wojska i w miarę możliwości dla ludności cywilnej. Do mostu prowadził dojazd od strony Sobień-Jezior.

Do jego obrony wydzielono grupę mostową pod dowództwem ppłk Teodora Zaniewskiego. Gdy Niemcy opanowali
w dniu 9 września 1939r. dojścia na lewym brzegu Wisły, do obrony mostu sformowano Oddział Wydzielony "Brzumin", który podlegał płk Tadeuszowi Komorowskiemu ze Zgrupowania Ośrodków Zapasowych w Garwolinie.

W dn. 9-10 września 1939r. oddziały niemieckie sforsowały Wisłę w miejscowościach Ostrówek i Wólka Dworska, przesunęły się na południe i otoczyły oddział mjr J. Jasiewicza. Oddział rozbito, zginęło ok. 200 polskich żołnierzy
a Niemcy zdobyli przyczółki we wsiach: Warszawice, Sobienie Biskupie, Sobienie-Jeziory, Radwanków Szlachecki, Śniadków, Wysoczyn i przez dwa dni nie podejmowali żadnych działań. W tym czasie dowództwo polskie wydzieliło
z Kresowej Bryg. Kaw. i 10 DP trzy oddziały, które rozpoczęły koncentryczne natarcie w dn. 12 września 1939r. Niestety bitwa została przegrana, a oddziały polskie pod dowództwem ppłk Franciszka Kopcia wycofały się w kierunku Chełma.

Pamiątkami z kampanii wrześniowej 1939r. są pomniki ku czci poległych żołnierzy polskich w Piwoninie i Sobieniach Szlacheckich oraz mogiły żołnierskie na cmentarzu w Sobieniach-Jeziorach. Kilka tygodni po zakończeniu wrześniowych walk na terenie gminy zaczęły powstawać pierwsze organizacje podziemne: w listopadzie 1939r. powstała organizacja „Ocalenie Polski”, a od lutego 1940r. rozpoczęto tworzenie Związku Walki Zbrojnej, późniejszej Armii Krajowej. Na terenie gminy oprócz AK najliczniejszą organizacją były Bataliony Chłopskie, których placówka liczyła około 90 osób, a jej dowódcą był inżynier Frańczak.

Po zajęciu przez wojska niemieckie Warszawy wprowadzono administrację cywilną i pozwolono na naukę dzieci.
Na zebraniu rodzicielskim ustalono opłatę za naukę w wysokości 2 kg żyta miesięcznie od jednego dziecka.
Ten sposób wynagradzania nauczycieli trwał do końca stycznia 1940 r., po czym przywrócono płace z sierpnia 1939 r.

Największym problemem dla ludności w tym okresie było wywożenie młodzieży do Prus na roboty. Został utworzony specjalny Urząd zwany „arbeitsantem”, który prowadził ewidencję osób wywiezionych. Ponieważ z reguły nikt
z wyznaczonych nie stawiał się, urządzano łapanki uliczne. Podczas jednej z takich łapanek w 1943 r. całą ludność spędzono na rynek i tam oddzielono młodzież. Ponieważ kilku chłopców próbowało ucieczki żandarmi otworzyli ogień. Zostało zabitych pięć osób.

W pierwszym roku okupacji (1941) sprowadzono z Kostrzyna pod Poznaniem pierwszy transport wysiedlonych chłopów. Miejscem zbornym wysiedlonych stała się szkoła, stąd dopiero umieszczano ich po gospodarstwa. Ludzie ci byli zupełnie załamani psychicznie i bez środków do życia. Na przestrzeni okupacji transportów takich było kilka.

Pod koniec 1941r. utworzono w Sobieniach-Jeziorach getto dla Żydów, które zlikwidowano w 1943r., a teren gdzie mieszkali spalono. Liczne represje dotknęły także kilkunastu innych mieszkańców gminy, m.in. rozstrzelano wójta gminy Kazimierza Drewitza, w sierpniu 1942r. rozstrzelano w Sobieniach-Jeziorach 20 Żydów, a w lutym 1943r.
w Starym Zambrzykowie zamordowano trzy osoby z rodziny Goleniewskich. W 1944r. oddział Batalionów Chłopskich odbił więzionych w domu przy rynku członków swojej organizacji. Miejscem przesłuchań i kaźni była siedziba żandarmerii niemieckiej na plebanii.

W 1944 r. rozpoczęto odbudowę gminy ze zniszczeń wojennych. W październiku tego roku przeprowadzono parcelację z reformy rolnej. Rozdzielono ogółem 594 ha z dwóch majątków: Sobienie Szlacheckie i Siedzów, które otrzymało 304 rolników. Utworzono też 50 nowych gospodarstw chłopskich. W 1945r. wznowiła działalność Ochotnicza Straż Pożarna, a dwa lata później przystąpiono do budowy nowej strażnicy i usypano wał przeciwpowodziowy na długości 7 km.

Do 10.06.1945 r. wójtem Gminy był Smereczyński Feliks, w 1945 r. stanowisko przejął Józef Książek z Wysoczyna.
22 sierpnia 1946 r. odbyły się wybory wójta – został nim Michalski Aleksander. Na polecenie starostwa powiatowego
w Garwolinie w dniu 22.03.1948 r. Rada wybrała na stanowisko wójta Konstantego Sorokowika.

28.10.1948 r. wójtem został Wacław Kasprzak z Piwonia. Został zamordowany 16.03.1949 r. Do 25.04.1949 r. obowiązki wójta pełnił Tomasz Siemierzewicz. W dniu 25.006.1949 r. wójtem wybrany został Józef Patocki. W roku 1950 zaniechano instytucji wójta w gminie, powstała „Gromadzka Rada Narodowa”. Rok 1958 przyniósł zmiany
w podziale terytorialnym powiatu garwolińskiego. Rady Gromadzkie Sobienie-Jeziory, Warszawice, Szymanowice zostały włączone do nowopowstałego powiatu otwockiego.

W 1947 r. uruchomiono bibliotekę gromadzką i 12 punktów bibliotecznych na poszczególnych wsiach.
W miejscowościach Wysoczyn, Zuzanów, Szymanowice Duże, Dziecinów, Warszawice i Sobienie-Jeziory powstały Kluby Młodego Rolnika.

W 1950 roku została zorganizowana Spółdzielnia Produkcyjna, zrzeszająca 32 gospodarstwao obszarze 102 ha gruntów ornych. Z chwilą powstania Spółdzielni przystąpiono do budowy jednorodzinnych domków mieszkalnych dla jej członków. Dokonano remontu budynków gospodarczych i byłego pałacu w Sobieniach Szlacheckich, gdzie planowano utworzenie „Wiejskiego Domu Kultury”. Wybudowano Remizę Ochotniczej Straży Pożarnej. Spółdzielnia została rozwiązana w 1956 roku.

W 1951 roku przystąpiono do elektryfikacji wsi Sobienie Szlacheckie oraz Sobień-Jezior. Przeprowadzono również radiofonizację.

W latach 1951-52 podwyższono wał wiślany od wsi Wysoczyn do granicy powiatu Garwolin na odcinku 14 km.
W latach 1954-64 wybudowano śluzę na ujściu rzeki Wilgi do Wisły oraz 600 mb wału w Szymanowicach Małych.

Od 1956 r. w Sobieniach-Jeziorach funkcjonowała Szkoła Przysposobienia Rolniczego. W 1960 r. przy szkole został zorganizowany zespół instrumentalny złożony z 30 osób. Jego instruktorem był Wielisław Kadlec z Otwocka.

Od 1957 roku przystąpiono do organizowania w poszczególnych wsiach Kółek Rolniczych., które prowadziły działalność mechanizacyjną w rolnictwie. Maszyny rolnicze kupowane były przez Zarządy Kółek z „Funduszu Rozwoju Rolnictwa”. W latach 1963-65 zorganizowano18 kółek rolniczych. W 1967 roku połączono je w Międzykółkową Bazę Maszynową.

1 lipca 1950 roku powstała Spółdzielnia Oszczędnościowa (36 członków), w 1965 r. wybudowano własny budynek administracyjny).

Działalność Gminnej Spółdzielni „Samopomoc Chłopska” (powst. 30.12.1922r.) zaowocowała uruchomieniem sieci sklepów różnych branż oraz magazynów i punktów skupu. W 1952 r. wybudowano gospodę i masarnię w Sobieniach
-Jeziorach, w 1959 r. magazyn zbożowy, a w 1961 r. pawilon handlowy.

Rok 1958 przyniósł zmiany w podziale terytorialnym powiatu garwolińskiego. Rady Gromadzkie Sobienie-Jeziory, Warszawice, Szymanowice zostały włączone do nowopowstałego powiatu otwockiego.

W latach 1962-68 wybudowano sklepy we wsiach: Siedzów, Wysoczyn, Warszawice, Warszówka, Radwanów Szlachecki, Sobienie Szlacheckie. W roku 1965 wybudowano rozlewnię piwa w Sobieniach
-Jeziorach, a w 1968 magazyn na nawozy sztuczne w Wysoczynie.

W 1960/61 na miejscu starej rzeźni wybudowano lecznicę weterynaryjną wraz z domkiem jednorodzinnym. We wsi Piwonin w 1967 roku wybudowano wodomistrzówkę. W 1967 roku w Sobieniach-Jeziorach przy ul. Garwolińskiej, także we wsi Warszawice wybudowano agronomówki. W tym samym roku wybudowano również warsztaty do naprawy sprzętu rolniczego (Filia Państwowego Ośrodka Maszyn) oraz Międzykółkową Bazę Maszynową.

W tym okresie nastąpiły również ogromne zmiany w dziedzinie oświaty. Wprowadzono powszechny obowiązek nauczania w zakresie szkoły podstawowej. Przemianowano 4-klasowe szkoły podstawowe na 7-, następnie 8-klasowe. Na terenie Gminy istniało 5 szkół podstawowych oraz w Sobieniach-Jeziorach Szkoła Przysposobienia Rolniczego, którą w 1968 roku przemianowano na Zasadniczą Szkołę Rolniczą. Od 1953 roku w wydzierżawionym budynku parafialnym w Sobieniach-Jeziorach (organistówka) funkcjonowało przedszkole.

W 1959 roku zakupiono domek wiejski wraz z placem na szkołę we wsi Zuzanów, w 1962 roku został on przebudowany i dostosowany do potrzeb czterooddziałowej szkoły.

W szkołach podstawowych w Sobieniach-Jeziorach i Warszawicach w 1957 r. założono centralne ogrzewanie i wodę. W 1967 r. przystąpiono do rozbudowy szkoły w Warszawicach.

W okresie 25-lecia Polski Ludowej wybudowano dwie poważne arterie komunikacyjne: Warszawa – Dęblin i Sobienie
-Jeziory – Szymanowice Duże. 18 października 1964 roku otwarto drogę bitą i komunikację autobusową na odcinku 8 km od Sobień-Jezior do Szymanowic Dużych. 

 Na przełomie marca i kwietnia 1966 roku ukończono elektryfikację całej gminy Sobienie-Jeziory. Praca na niektórych terenach (Karczunek, Przydawki) była utrudniona ze względu na występujące tutaj bagna. Słupy wysokiego napięcia umieszczano w studniach betonowych zalewanych wodą. Pracę ludności w czynie społecznym ilustruje zdjęcie. 

 W latach 1965-69 przeprowadzono meliorację łąk i pastwisk we wsiach Stary Zambrzyków, Nowy Zambrzyków, Zuzanów, Karczunek, Przydawki, Sobienie Szlacheckie, Sobienie Biskupie, Warszówka, Warszawice i Dziecinów (1068 ha).

28 czerwca 1969 roku rozpoczęto budowę siedziby Gromadzkiej Rady Narodowej w Sobieniach-Jeziorach.  Kamień węgielny wmurował Przewodniczący Gromadzkiej Rady Narodowej Jan Skonieczny.

18 października 1969 roku w Radwankowie Szlacheckim odsłonięto obelisk wzniesiony dla uczczenia pamięci żołnierzy 3 batalionu 2 pułku 1 dywizji piechoty Armii Wojska Polskiego, którzy zginęli w walkach toczonych w sierpniu 1944 roku w rejonie Kępy Radwankowskiej.

 24 maja 1970 roku odbyła się uroczystość związana z wręczeniem sztandaru Ochotniczej Straży Pożarnej
w Sobieniach-Jeziorach ufundowanego przez społeczeństwo ówczesnej gromady.

27 października 1970 roku otwarto siedzibę Gromadzkiej Rady Narodowej w Sobieniach-Jeziorach.

1 grudnia 1972 roku uchwałą Wojewódzkiej Rady Narodowej w Warszawie utworzono Gminę Sobienie-Jeziory. Na stanowisko Naczelnika Gminy Sobienie-Jeziory powołany został Bogusław Gorczyński.

W 1973 roku powołana została Gminna Rada Kółek Rolniczych. Przewodniczącym został Tadeusz Łysiak z Sobień Szlacheckich.

1973 rok – o poległych w czasie II wojny światowej żołnierzach i partyzantach, o zamordowanych mieszkańcach gminy Sobienie-Jeziory nie zapomnieli ci, którzy przeżyli. Z inicjatywy i kosztem ludności na rynku w Sobieniach postawiono marmurowy pomnik. Odsłonięcia pomnika dokonali I sekretarz KMiP PZPR w Otwocku – Władysław Golińczak i szef Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego płk Mieczysław Turkiewicz w asyście kompanii honorowej 1 Praskiego Pułku Zmechanizowanego. Na uroczystość przybyli licznie mieszkańcy powiatu otwockiego oraz 50 uczestników walk na szlaku od Lenino do Berlina, a których droga wiodła także przez Sobienie-Jeziory. Podczas uroczystości 120 osób udekorowano odznaczeniami wojskowymi.

 

 7 listopada 1974 roku w Urzędzie Stanu Cywilnego w Sobieniach-Jeziorach odbyło się pierwsze w historii działalności Obyczajowości Świeckiej USC Sobienie-Jeziory „Uroczyste Nadanie Imienia” nowonarodzonemu dziecku małżonków Danuty i Zdzisława Augustyniaków.

W 1975 roku gmina Sobienie-Jeziory z powiatu otwockiego przeszła do woj. siedleckiego do rejonu obsługi mieszkańców w Garwolinie.

W 1977 r. zlikwidowano szkoły w Siedzowie, Zambrzykowie i Zuzanowie. Dzieci były dowożone do zbiorczej szkoły
w Sobieniach-Jeziorach. Od września 1978 r. funkcję gminnego dyrektora szkół pełnił Zbigniew Sekuła, funkcję zastępcy gminnego dyrektora sprawowała Alina Szopa. Dzieci były dowożone do zbiorczej szkoły w Sobieniach przyczepą ciągniętą przez ciągnik wynajęty z SKR-u. Przyczepę nazwano wdzięcznym imieniem „Zośka”.

4 maja 1980 r. chór szkolny prowadzony przez K. Bukata zajął I miejsce w III wojewódzkim przeglądzie chórów Mazowsza i Kurpiów w kategorii chórów szkół podstawowych.

Od września 1984 r. funkcję dyrektora szkoły w Sobieniach-Jeziorach sprawowała Alina Szopa, a zastępcą została Halina Szlasa. 3 marca 1991 r. powołano Społeczny Komitet Rozbudowy Szkoły.

19 maja 1991 r. zorganizowano festyn, z którego dochód przeznaczono na rozbudowę szkoły. W sierpniu 1991 r. odbyły się gminne dożynki na placu przed szkołą, dochód również przeznaczono na rozbudowę szkoły.

Na początku grudnia na boisku szkolnym pojawiły się pierwsze materiały budowlane. Wykonawcą prac budowlanych był Stanisław Unicki z Maciejowic.

7 marca 1992 r. rozpoczęły się pierwsze prace przy wykopie. Na zebraniu rodzicielskim ustalono składkę na rozbudowę szkoły w wysokości 300 tys. zł od każdej rodziny.

7 czerwca 1992 r. odbyła się uroczystość poświęcenia budowy. Ks. Krzysztof Baryła odprawił mszę polową, następnie wmurowano akt erekcyjny. Po zakończeniu części oficjalnej zaproszeni gości i mieszkańcy gminy bawili się na festynie, z którego dochód przeznaczono na budowę szkoły.

Na kilka dni przed rozpoczęciem roku szkolnego 1992/93 położono stropy na pierwszej kondygnacji. Zakończył się pierwszy etap rozbudowywania szkoły. W grudniu 1992 r.  gościem szkoły był poseł na Sejm RP Marian Piłka. Szkoła otrzymała dotację z Ministerstwa Edukacji Narodowej w wysokości 650 mln zł. Rozbudowa szkoły weszła do planu inwestycji krajowych i miała być dofinansowana zgodnie z rządowymi decyzjami. Na przełomie listopada i grudnia położone zostały tynki pod centralne ogrzewanie. W styczniu założono instalację elektryczną, a w połowie lutego instalację centralnego ogrzewania. W roku szkolnym 1994/95 rozpoczęła się nauka w nowej szkole, trwały prace jeszcze tylko na sali gimnastycznej.

 

29 stycznia 1995 r. odbyło się uroczyste otwarcie szkoły, do użytku dzieci i nauczycieli oddano 8 sal lekcyjnych, bibliotekę, salę gimnastyczną oraz szatnie i sanitariaty. Uroczystość zaszczyciły swą obecnością najwyższe władze. Wśród gości obecny był wiceminister MEN-u Kazimierz Przybysz, wojewoda siedlecki Zygmunt Wielogórski, kurator oświaty w Siedlcach Wojciech Rzepczyński oraz miejscowe władze samorządowe na czele z wójtem Gminy Ryszardem Kaczorkiem.

We wrześniu 1996 r. odbyła się uroczystość odsłonięcia tablicy upamiętniającej działalność Batalionów Chłopskich na terenie Gminy podczas II wojny światowej.

 

W roku szkolnym 99/2000 w związku z reformą oświaty w Sobieniach-Jeziorach powołany został Zespół Szkół,
w którego skład wchodzi Publiczne Przedszkole i Szkoła Podstawowa. Utworzone zostało Gimnazjum.

 

GALERIA ZDJĘĆ ARCHIWALNYCH

 

 

 

 

 

 

 

 

Wójt gminy zaprasza

<p><strong>Stanisław Zygmunt Wirtek</strong></p>

Stanisław Zygmunt Wirtek

Godziny pracy Urzędu:
poniedziałek 9.00-17.00,
wtorek - piątek 7.00-15.00

Urząd Gminy Sobienie - Jeziory

ul. Garwolińska 16
08-443 Sobienie-Jeziory
tel. 25 685 80 90
tel./fax. 25 685 80 92
e-mail: gminasj@gminasj.pl

Zegar

  • :
  • :

Kalendarz

czerwiec 2017
Pn
Wt
Śr
Cz
Pt
So
Ni
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30

wersja językowa

Zobacz również

Akceptuję

Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies.